Онкологик шифохоналарни камайтириш ёки ўринлар сонини қисқартириш – фожиа

Бир коррупцион машмаша ўрнини иккинчисининг шовқини босиб кетишига ва осонгина унутилишига ўзбек жамияти кўниктириб бўлинди.

Тошкентдаги учта онкологик шифохонани ими-жимида сотиш ва ҳокимиятга яқин компанияларга берилган тендерсиз буюртма бўйича ёпиқ қарор масаласи Minerva City билан боғлиқ қонундан ташқари вазият фонида эсдан чиқаётгандек. Биринчи ҳолат бўйича, афсуски, на прокуратура, на коррупцияга қарши кураш агентлиги ўз муносабатини билдиргани йўқ.

Мурали Лал Жаланнинг сўзлари давлат хизматчисини обрўсизлантириш деб ҳисобланса, учта онкологик шифохонанинг сотилиши ва ёпиқ қарор билан янгиси бўйича буюртманинг эгалланиши нима деб аталади?

Шифокор-онколог Шермуҳаммад Умиров ёзяпти:

"Бугун Ўзбекистонда 100 мингдан ортиқ онкологик касалга чалинган беморимиз бор ва уларнинг 30 фоиздан ортиғи оғир аҳволда. 100 минг беморнинг 10 мингга яқини – 18 ёшга тўлмаган болалар.

Шундай қийин вазиятда онкологик шифохоналарни камайтириш ёки ўринлар сонини қисқартириш – фожиа.

Янги касалхона қурилиши яхши иш, лекин Республика онкология марказини Тошкент шаҳри ва вилояти билан қўшиб юбориш нотўғри.

Вилоятнинг битта туманини мисол келтирай, мингта онкологик касали бор ва шундан 500 га яқини болалар. Бу кичкина сонми? Шу 500 бемор боладан камида 40 нафари нобуд бўляпти.

Дунё бўйича 1 сонияда 1 одам онкологик касалдан вафот этади. Ўзбекистонда эса тахминан ҳар 10 дақиқада битта онкологик касалга чалинган одам нобуд бўлади. 

Бугун, ҳозир шу шифохоналарнинг қабул бўлимига боринг, одамни кўрасиз. Қанчадан қанча навбат. Нур терапия олишга ойлаб кутиб туришибди. Ётиб даволанишга ойлаб кутиш керак. 

Ўринлар сонини кўпайтириш ўрнига 100 та жойга қисқариб кетяпти. Бу касаллар ойлаб навбат кутишини, беморларнинг оворагарчилигини келтириб чиқаради. Бу касаллик кутиб турадиган касаллик эмас. Бугун даволанмаса, эртага яна ёнидан битта ўсма ўсиб чиқади. Кун сайин оғирлашади. 

Кўкрак саратонига чалинган 35 ёшли беморнинг муолажаларига ёрдам бердим. Охирги босқичда бўлгани учун уйига рухсат бериб юборилган. Қорнида, ўпкасида сув йиғилиб кетган. Кунора борганим учун қизчасиям мени яхши таниб қолган экан. Аёл узоқ яшамади, вафот этди. Орадан 2 ойлар ўтиб, кўчада қизча мени кўриб: “Ойимни қачон қайтариб келасиз?” деб сўраяпти. Чунки онаси ўлганда уйидагилар: “Шифокор амакинг ойингни даволаш учун олиб кетишди”, дейишган экан”.